مسبح ( mosabbah ) ص . ع . كساء مسبح . گليم و چادر درشت محكم . مسبح ( mosabbeh ) ص . ع . تسبيح كننده و نمازگزارنده . ج . مسبحون . مسبحلل ( mosbahlel ) ا . ع . شير بچه‌اى كه بالغ گشته باشد . مسبحون ( mosabbehuna ) ع . ج . مسبح . مسبد ( mosabbed ) ص . ع . كسى كه سر خود را نشويد و روغن نمالد . مسبر ( masbar ) ا . ع . محل آزمايش و اختبار و آگاهى از چيزى . يق : حمدت مسبره و مخبره . مسبرة ( masbarat ) ا . ع . منوال و طور و قاعده و طريقه و روش . مسبرة ( masbarat ) م . ع . آزمودن . و ميل بجراحت فروبردن تا غور آن معلوم شود و الفعل من نصر سبر مثله . مسبرت ( mosabrat ) ص . ع . رجل مسبرت : مرد بىموى . مسبرد ( mosabred ) ص . ع . ناقة مسبرد : ماده شترى كه بچهء ناتمام بىموى انداخته باشد . مسبط ( mosbet ) ص . ع . مرد سست بدن فروافگنده سر . مسبط ( mosabbet ) ص . ع . ناقة او نعجة مسبط : شتر و يا گوسپند بچهء نا تمام افگنده . مسبطة ( mosbetat ) ص . ع . ارض مسبطة : زمينى كه داراى گياه سبط باشد . مسبطر ( mosbatarr ) ص . ع . يازيده و دراز شده . مسبع ( masba ' ) ا . ع . جاؤ اسباع و مسبع يعنى آمدند هفتا هفتا . مسبع ( masba ' ) ا . ع . محل سبع و جانوران درنده . ج : مسابع . مسبع ( mosbe ' ) ا . ع . بر سر خود گذاشته شده . و پسرخوانده . و فرزند به حرام و زادهء بزنا . و فرزندى كه مادرش مرده باشد و شير غير مادر خورده باشد . و آنكه از چهار تا هفت پشت در عبوديت باشد . و آنكه در معاشرت سبع خوى آنها را گرفته باشد . و آنكه در هفت ماهگى زاده شده باشد . و بچه‌اى كه بدايه سپرده باشند . مسبعة ( masba'at ) ص . ع . ارض مسبعة : زمينى كه در آن سبع باشد . ج : مسابع . مسبغ ( mosbeq ) ص . ع . خداوند تبارك و تعالى كه نعمت را بر بندگان خود تمام مىگرداند . و رجل مسبغ : مردى كه زره فراخ پوشيده باشد . مسبغ ( mosabbeq ) ص . ع . ماده شترى كه بچهء نزديك بزادن افگنده باشد كه در آن موى بود . مسبغل ( mosbaqell ) ص . ع . فراخ و دراز . مسبغلة ( mosbaqellat ) ص . ع . درع مسبغلة : زره فراخ . مسبكر ( mosbakerr ) ا . ع . موى فروهشته . و جوان تمام بالاى باعتدال رسيده . مسبكر ( mosbakerr ) ص . ع . آنكه مىيازد خود را . و آنكه بر پهلو مىخوابد . مسبل ( mosbel ) ا . ع . نره . و سوسمار . و تير قمار پنجم و يا ششم . و نام ماه ذىالحجه . و آنكه ازار را دراز كند و از تكبر هنگام راه رفتن كشان كشان آن را بر زمين كشد . مسبل ( mosbel ) و ( mosbal ) ص . ع . رجل مسبل : مرد دراز بروت . و كذلك رجل مسبل . مسبل ( mosabbal ) ا . ع . پير زشت روى . مسبنتأ ( mosbanta ' ) ا . ع . هر آنچه سرش دراز باشد . مسبند ( mas - band ) و ( mos - band ) ص . پ . پابند كسى و يا چيزى . و يا جايى كه نمىتوان از آن گذشت . مسبوت ( masbut ) ا . ع . مرده و بيهوش . و بيمارستان خفتهء چشم فراز كرده . مسبور ( masbur ) ص . ع . نيكوهيئت . مسبوط ( masbut ) ص . ع . گرفتار تب . مسبوعة ( masbu'at ) ا . ع . ماده گاوى كه بچهء ويرا سبع خورده باشد . مسبوق ( masbuq ) ص . ع . پيشى گرفته . مسبوق ( masbuq ) ص . م ف . پ . مأخوذ از تازى - سبقت گرفته و پيشى گرفته . و از پيش آگاه شده . و با خبر و آگاه . و مطلع . و مسبوق بودن : آگاه و با خبر بودن . و مسبوق كردن : آگاه كردن . مسبوك ( masbuk ) . ص . ع . در قالب ريخته شده . مسبوه ( masbuh ) ص . ع . پير خرف . مسبه ( mosabhah ) ا . ع . مرد تيز زبان . مسبه ( mosabbah ) ص . ع . پير خرف . مسبئر ( mosba'err ) ص . ع . روندهء بشب . مسة ( massat ) ا . ع . نوعى از بازى . مست ( mast ) ا . پ . شراب خواره‌اى كه شراب در وى اثر كرده باشد . و مخمور . و گرفتار شهوت و شهوت پرست . و گرفتار هواى نفس . و خشمناك و غضبناك . و بيهوش و مدهوش . و گشن و طالب ماده . و طالب نر . و مست خراب : شراب خوارهء بىپا شدهء از هوش افتاده . و مست شدن : اثر كردن شراب در شراب‌خواره و از هوش رفتن . و مست شراب غرور : متهور و گستاخ و بىباك . و مست كردن : عربده كردن